سکوت سرشار از ناگفته هاست
بفرمایید داخل (ادامه مطلب): كاروان گل الا اي فروزنده خورشيد من بهار من و صبح اميد من دلم روشن از آتشين چهر توست مرا گرمي از آتش مهر توست شب از روي تابنده، روز مني كه خورشيد گيتي فروز مني مرا بيش از اين جان و دل سرد بود ز بي درديم، سينه پر درد بود گلستان طبع من افسرده بود كه دل در برم طايري مرده بود به چشمم جهان رنگ و آبي نداشت شب عمر من آفتابي نداشت تو افروختي شمع جان مرا چو گل تازه كردي خزان مرا بهار من امسال چون پار نيست كزين بوستان حاصلم خار نيست بهار مرا كاروان ها گل است چمن در چمن لاله و سنبل است نسيمي كه آيد از اين بوستان بود چون هواي دل دوستان دواي دل بي قرار آورد كه بوي دلاويز يار آورد بهار من اي تازه گل روي توست سهي سروم، اندام دلجوي توست بهشتم تويي،نو بهارم تويي خوشا نو بهارم، كه يارم تويي مي خوشدلي، در اياغ من است كه آن خرمن گل به باغ من است در اين پرده جز بانگ اميد نيست در اين حلقه جز عشق جاويد نيست دوست دارم تک گل زندگیم چه خوب بود اگر بين من و تو نه رودي بود و نه كوهي و نه سايه هيچ نا اميدي و نه هيچ آفتاب تند سوزاني بين ما فقط راهي بود هموار و صاف و روشن كه قلب هاي ما را به هم مي پيوست كه تن هاي ما را بهم مي پيوست ولي ديگر مرا اميد رفتن به چنين راهي نيست... گام هايم از رفتني در تاريكي به ستوه آمده اند تنم آرزوي فراموشي را دارد ولي هنوز قلبم همچون شمعي مي سوزد و من برين كوره راه هاي ناهموار به اميد ديدار تو روان هستم دوست دارم نفسم بی تو ساعت ها هم هجوم ميارن و يكي بعد از ديگري منو غافلگير مي كنن اما باز نوشتي كه بتونم زير ضربه هاي سختشون طاقت بيارم ساعت كوكي اتاق هر روز صبح با زنگ هاي كر كنندش هم اعلام مي كنه كه باز يه روز بي تو داره شروع مي شه وقتي با هميم اين زمان لعنتي پاشو رو پدال گاز گذاشته و به سرعت مي گذره چه حسوده اين زمان به عشق منو تو حسودي مي كنه آخه زمان كه هيچ وقت عاشق نبوده اگه دركمون مي كرد اون وقت يكمي آروم تر مي رفت روزا كارم شده شمردن ثانيه هايي كه تو نيستي و ثانيه هايي كه قراره تو بياي اين مسابقه مسخره رو هميشه مي بازم به ثانيه هايي كه تو نيستي چون هميشه اون قدر زياد مي شن كه مي تونن به ريزي ثانيه هايي كه تو هستي كلي بخندن مي گي مي بيني اين روزگار چه بي معرفته چه نامرده امّا من مي گم ببين اين آدما چقد نامردن اين آدمان كه هميشه باعث جدايي من و توان همه مي تونن ببيننت همه مي تونن با تو باشن اونم چي ساعت ها فقط اين ساعت ها اين آدما با من لجن خيلي زياد اشكام مثل برگاي پاييز مي ريزن و امّا تو نيستي كه بگي اشكاتو نبينم تو نيستي كه اونارو با دستاي قشنگت پاك كني و بگي بخند بخند گريه نكن! كي به جز خدا دركم مي كنه؟ هيچ كس دركم نمي كنه در اين شرايط مردن چه قشنگه اِ نا اميدي حرف نزن؟! دلم مي گيره دل قشنگم دردتو به كي بگم هان؟ دردتو به كي بگم؟؟؟؟ گريه نكن نريز مرواريدارو پايين دل كوچولوي من يه روز مي ري و همه ي غصه ها تموم مي شن يه روز همه ي اين غصه ها تموم مي شن طاقت بيار بچگي نكن اشكالي نداره اونا نمي فهمنت من كه مي فهممت من هنوز هستم و اوني كه حاضري دنيارو به پاش بريزي اين سدي كه باعث جدايي ما شده يه روز مي شكنه يه روزي مي ياد كه من به اين ساعت ها، ساعت ها مي خندم و روزهايي كه تو هستي و من مسابقه رو مي برم لحظه هاي با تو بودن از همه ي دنيا قشنگ تره مي پرسي چرا دنيا قشنگ نيست؟ مي گم چون تو هميشه تو لحظه ها نيستي مي توني بفهمي كه يه دل شكسته چي مي كشه مي توني بفهمي درد انتظارو؟ انتظار: كلمه اي كه برام هيچ مفهومي نداشت امّا بي وجود تو معنيشو فهميدم عشق: چه كلمه ي غريبي چه مسخره اينو مي گفتم و كلي مي خنديدم امّا الان مي گم و گريه مي كنم علاقه ي شديد قلبي اين كلمات مغزمو ديوونه مي كنن و بارها و بارها تو مغزم تكرار مي شن علاقه ي شديد قلبي من به تو امّا عشق ما فراتر از اينهاست مگه نه؟ تو كلاس رياضي اعداد و ارقام برام زنجير مي شن و دست و پامو مي بندن اين ثانيه هايي كه عددشون بي نهايته ثانيه هاي نديدن تو ساعت هاي كلاس رياضي منو به دنياي شمردن بي تو مي بره ساعت هاي زيست آناتومي بدن تواِ كه منو مشغول كرده اون ضربان قلبت كه مي زنه مي تونم بگم براي من مي زنه؟ ساعت هاي شيمي تركيباتي رو كه در تو وجود داره بررسي مي كنم آخه نيست كه تو هوايي براي زنده موندن مي خوام ببينم درصد اكسيژن و نيتروژنت چقدره امّا مي دونم كه خوابم يه روزي بيدار مي شم و تو باز كنارمي! شوق ياد داري كه ز من خنده كنان پرسيدي چه ره آورد سفر دارم از اين راه دراز چهره ام را بنگر تا به تو پاسخ گويد «اشك شوقي كه فرو خفته به چشمان نياز» چه ره آورد سفر دارم... اي مايه ي عمر؟ سينه اي سوخته در حسرت يك عشق محال نگهي گمشده در پرده ي رويايي دور پيكري ملتهب از خواهش سوزان وصال چه ره آورد سفر دارم... اي مايه ي عمر؟ ديدگاني همه از شوق درون پر آشوب لب گرمي كه بر آن خفته به اميد و نياز بوسه اي داغتر از بوسه ي خورشيد جنوب اي بسا در پي آن هديه كه زيبنده ي توست در دل كوچه و بازار شدم سرگردان عاقبت رفتم و گفتم كه تو را هديه كنم پيكري را كه در آن شعله كشد شوق نهان چو در آيينه نگه كردم، ديدم افسوس جلوه ي روي مرا هجر تو كاهش بخشيد دست بر دامن خورشيد زدم تا بر من عطش و روشني و سوزش و تابش بخشيد حاليا... اين منم، اين آتش جانسوز منم اي اميد دل ديوانه ي اندوه نواز بازوان را بگشا تا كه عيانت سازم چه ره آورد سفر دارم از اين راه دراز؟ چراغ چشم تو تو كيستي، كه من اينگونه، بي تو بي تابم؟ شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم. تو چيستي، كه من از موج هر تبسم تو بسان قايق، سرگشته روي گردابم! تو در كدام سحر، بر كدام اسب سپيد؟ تو را كدام خدا؟ تو از كدام جهان؟ تو در كدام كرانه، تو از كدام صدف؟ تو در كدام چمن، همره كدام نسيم؟ تو از كدام سبو؟ من از كجا سر راه تو آمدم ناگاه! چه كرد با دل من آن نگاه شيرين، آه! مدام پيش نگاهي، مدام پيش نگاه! كدام نشأه دويده است از تو در تن من؟ كه ذره هاي وجودم تو را كه مي بينند، به رقص مي آيند، سرود مي خوانند! چه آرزوي محالي است زيستن با تو مرا همين بگذارند يك سخن با تو: به من بگو كه مرا از دهان شير بگير! به من بگو كه برو در دهان شير بمير! بگو برو جگر كوه قاف را بشكاف! ستاره ها را از آسمان بيار به زير؟ ترا به هر چه تو گويي، به دوستي سوگند هر آنچه خواهي از من بخواه، صبر مخواه. كه صبر راه درازي به مرگ پيوسته ست! تو آرزوي بلندي و، دست من كوتاه تو دور دست اميدي و پاي من خسته ست. همه وجود من مهر است و جان من محروم چراغ چشم تو سبز است و راه من بسته است. سلام به دوستاي عزيزم اين يه آپ ويژه است آخه شعرش رو واسه يكي نوشتم يكي كه خيييييييييييييييييييييييييييييييييييلي دوسش دارم بي زحمت واسه ما دو تا دعا كنين از همتون ممنونم موج تودرچشم من همچوموجي خروشنده وسركش وناشكيبا كه هرلحظه ات مي كشاند به سويي نسيم هزار آرزوي فريبی توموجي توموجي ودرياي حسرت مكانت پريشان رنگين افق هاي فردا نگاه مه آلوده ي ديدگانت تو دائم به خود درستيزي تو هرگزنداري سكوني تو دائم ز خود مي گريزي تو آن ابر آشفته ي نيلگوني چه مي شد خدايا... چه مي شد اگر ساحلي دور بودم؟ شبي با دو بازوي بگشوده ي خود تو را مي ربودم...تو را مي ربودم درد دل ید تموم شدم من ، بگید که برنگرده بهش بگین شکستم ، بهش بگین بریدم نه اون به من رسید و نه من به اون رسیدم بره به زیر بارون ، خراب و درب و داغون از آدما فراری ، از عاشقا گریزون بزار کسی نبینه ، غرور گریه هامو بزار کسی نفهمه ، غم تو خنده هامو یه داغ سخته سختم ، یه باغ بی درختم سپید گیس عمرم ، سیاه روز بختم تنم دار می لرزه ، تو این هوای هرزه گاهی نداشتن دل ، به داشتنش می ارزه دوستای خوبم سلام اگه این دفعه خبرتون نکردم واسه این که این یه آپ نیست بلکه حرف های دل منه! سپیده ی عشق آسمان همچون صفحه ی دل من روشن از جلوه های مهتاب ست امشب از خواب خوش گریزانم که خیال تو خوشتر از خواب ست خیره بر سایه های وحشی بید می خزم در سکوت بستر خویش باز دنبال نغمه ای دلخواه می نهم سر به روی دفتر خویش تن صدها ترانه می رقصد در بلور ظریف آوایم لذتی ناشناس و رویا رنگ می دود همچو خون به رگهایم آه... گویی ز دخمه ی دل من روح شبگرد مه گذر کرده یا نسیمی در این ره متروک دامن از عطر یاس تر کرده بر لبم شعله های بوسه ی تو می شکوفد لاله ی گرم نیاز در خیالم ستاره ای پر نور می درخشد میان هاله ی راز ناشناسی درون سینه ی من پنجه بر چنگ و رود می ساید همره نغمه های موزونش گوئیا بوی عود می آید آه... باور نمی کنم که مرا با تو پیوستنی چنین باشد نگه آن دو چشم شورافکن سوی من گرم و دلنشین باشد بی گمان زان جهان رویایی زهره بر من فکنده دیده ی عشق می نویسم به روی دفتر خویش: «جاودان باشی ای سپیده ی عشق!» گمشده بعد از آن دیوانگی ها ای دریغ باورم ناید که عاقل گشته ام گوئیا او مرده در من کاینچنین خسته و خاموش و باطل گشته ام هر دم از آیینه می پرسم ملول چیستم دیگر،به چشمت چیستم؟ لیک در آیینه می بینم که وای سایه ای هم زآنچه بودم نیستم همچو آن رقاصه ی هندو به ناز پای می کوبم،ولی بر گور خویش وه که با صد حسرت این ویرانه را روشنی بخشیده ام از نور خویش ره نمی جویم به سوی شهر روز بی گمان در قعر گوری خفته ام گوهری دارم ولی آن را ز بیم در دل مرداب ها بنهفته ام می روم... اما نمی پرسم ز خویش ره کجا...؟منزل کجا؟...مقصود چیست؟ بوسه می بخشم ولی خود غافلم کاین دل دیوانه را معبود کیست او چون در من مرد،ناگه هر چه بود در نگاهم حالتی دیگر گرفت گوئیا شب با دو دست سرد خویش روح بی تاب مرا در بر گرفت آه... آری... این منم... اما چه سود او که در من بود،دیگر نیست،نیست می خروشم زیر لب دیوانه وار او که در من بود،آخر کیست،کیست؟
::ادامه مطلب::
| قالب وبلاگ :: :: كدهای جاوا |
درباره سايت
امیدوارم از این وب و مطالبش لذت ببرید
در ضمن نظر یادتون نره
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوندهای سايت
طراح قالب
امكانات سايت